
خانم حسینی یک پتوس، چند گیاه گلدار و دو ساکولنت را کنار هم گذاشته بود و برای همه یک برنامه آبیاری داشت. نتیجه قابل پیشبینی بود: یا پتوس تشنه میماند، یا ساکولنتها همیشه خاک خیس داشتند.
اول گیاهان را بر اساس رفتار واقعی خاک گروهبندی کنید
اسم گیاه فقط نقطه شروع است. دو گیاه یکسان هم اگر یکی در گلدان سفالی کوچک و دیگری در گلدان بزرگ پلاستیکی باشد، ممکن است با سرعت متفاوتی خشک شوند.
برای گروهبندی این موارد را نگاه کنید:
- نوع گیاه و حساسیت آن به ماندن خاک خیس
- اندازه و جنس گلدان
- ترکیب خاک و میزان زهکشی
- آفتاب، سایه و جریان هوا
- سرعت خشک شدن خاک در چند چرخه واقعی
در طراحی فضای سبز به این ایده «هیدروزون» یا گروهبندی گیاهان با نیاز آبی مشابه گفته میشود. هدف این است که یک برنامه آبیاری مجبور نشود نیاز متضاد چند گروه را با هم حل کند.
سه روش برای مدیریت تفاوت نیاز آبی
| روش | چه چیزی تغییر میکند؟ | محدودیت |
|---|---|---|
| قطرهچکان قابل تنظیم | مقدار آب هر گلدان | زمان آبیاری مشترک است |
| شیر دستی روی شاخه | قطع یا محدود کردن دستی مسیر | خودکار و مستقل نیست |
| مدار مستقل | زمان و مدت جدا برای هر گروه | تایمر/شیر و طراحی جدا لازم دارد |
چه زمانی قطرهچکان قابل تنظیم کافی است؟
فرض کنید دو گلدان هر سه روز یک بار به آبیاری نیاز دارند، اما گلدان بزرگتر باید آب بیشتری بگیرد. در این حالت معمولاً لازم نیست برای هر کدام برنامه جدا بسازید.
میتوانید دبی قطرهچکان گلدان بزرگتر را بیشتر کنید و هر دو در یک زمان آبیاری شوند.
چه زمانی تنظیم دبی دیگر جواب نمیدهد؟
اگر یک گروه باید تقریباً هر روز آبیاری شود و گروه دیگر بهتر است چند روز خشکتر بماند، کم کردن دبی گروه دوم راهحل کاملی نیست.
آن گیاه هنوز در تمام دفعات آبیاری خاکش خیس میشود؛ فقط آب کمتری دریافت میکند. اینجا باید به دو مدار یا دو برنامه مستقل فکر کنید.
دو خروجی یعنی دو برنامه واقعی، نه فقط دو لوله
قبل از خرید تایمر دوخروجی بررسی کنید هر خروجی واقعاً برنامه جداگانه داشته باشد. دو اتصال فیزیکی بدون برنامه مستقل فقط آب را به دو شاخه تقسیم میکند.
اگر فقط یک سنسور رطوبت داریم چه؟
یک سنسور فقط خاک همان نقطه را میبیند. اگر سنسور داخل گلدان پتوس باشد، نمیتوان نتیجه گرفت خاک ساکولنت هم همان وضعیت را دارد.
سیستم سنسوردار برای یک گروه نسبتاً همگن خیلی منطقیتر است. اگر گیاهان کاملاً متفاوتاند، بهتر است آنها را در گروههای جدا مدیریت کنید.
اشتباه رایج؛ همه گیاهان را با پرآبترین عضو گروه تنظیم نکنید
اگر یک گیاه تشنهتر از بقیه است و کل مدار را بر اساس همان تنظیم کنید، گیاهان کمآب ممکن است همیشه بیش از نیازشان آب بگیرند.
گاهی جدا کردن فقط یک یا دو گلدان مسئلهدار از شبکه، از تغییر برنامه کل سیستم بهتر است.
جمعبندی
این تفکیک ساده جلوی خرید تجهیزات اضافه را میگیرد و مهمتر از آن، اجازه نمیدهد برای نجات یک گیاه پرآب، بقیه گلدانها را همیشه خیس نگه دارید.


پرسشها و دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است.